اعتبار امضای الکترونیک

بررسی ابعاد حقوقی اعتبار امضای الکترونیک

اعتبار امضای الکترونیک جزو مسائل مورد بحث افرادی است که مایل اند از Electronic signature استفاده کنند. در این مطلب همراه ما باشید تا اعتبار حقوقی دلیل امضا الکترونیکی را بررسی کنیم.

اعتبار امضای الکترونیکی در ایران چگونه است؟


امضا الکترونیک در کشور ما به رسمیت شناخته می‌شود. با توجه به قانون تجارت الکترونیکی که در سال 1382 تصویب شد، هیچ نوع تردیدی در اثبات اعتبار امضای الکترونیکی وجود ندارد. بنابراین، امضاء الکترونیکی دارای یک پشتوانه حقوقی در کشور ما است که با اطمینان خاطر می‎توانید اسناد تجاری خود را پیگیری کنید.

در ماده 7 قانون تجارت الکترونیکی مصوب در سال 1382 گفته شد: هرگاه قانون، وجود امضا را لازم بداند، امضای الکترونیکی مکفی است.

مبتنی بر این ماده، امضاء الکترونیک (به تنهایی و بدون نیاز به امضای دستی) جهت اعتبار اسناد، قراردادها و … کفایت می‌کند.

لازم است بدانید که در بند (ی) ماده ۲ قانون تجارت الكترونیكی ایران مصوب ۱۳۸۲ اینطور آمده که:

«‌امضای الکترونیکی» (Electronic Signature) شامل هر نوع علامت ‌منضم شده یا به نحو منطقی متصل شده به ‌داده پیام است که برای شناسایی کردن فرد امضا کننده «‌داده پیام» مورد استفاده قرار می‌گیرد.

قانون تجارت الکترونیک درباره اثبات پشتوانه امضای الکترونیکی

در واقع، قانون تجارت الکترونیکی در سال 1382 به بررسی مفهوم و معنی امضاء الکترونیک می‌پردازد. اگر که امضا دارای چنین شرایطی باشد، می‌توان آن را از منظر حقوقی پیگیری کرد.

در ادامه قانون تجارت الکترونیک باید به ماده 10 و 14 هم توجه کرد. زیرا، نکاتی در این 2 ماده بیان شده که چشم انداز شما را نسبت به اعتبار حقوقی امضاء تغییر می‌دهد.

حتما بخوانید: امضا دیجیتال چیست

ماده 10 و 14 قانون تجارت الکترونیک درباره امضاء الکترونیکی

اعتبار امضای الکترونیکی تا حدود زیادی به نوع امضای شما بستگی دارد. به طور کلی، این نوع امضا را به 2 دسته مطمئن و غیر مطمئن تقسیم بندی می‌کنند.

در ماده 11، تعریف امضاء الکترونیکی مطمئن آمده است. به صورتی که سابقه الکترونیکی مطمئن عبارت از «‌داده پیام»ی است که با رعایت‌ شرایط یک سیستم اطلاعاتی مطمئن ذخیره شده و در زمان الزام در دسترس و قابل درک‌ می‌باشد.

بیشتر بخوانید: امضا الکترونیک چیست

ماده 10 و 14 در رابطه با امضای الکترونیکی مطمئن است که به ترتیب در بخش زیر به آن‌‌ها اشاره کردیم:

ماده 10:

  1. امضای الکترونیکی مطمئن برای امضا کننده آن یکتا (منحصر به فرد) باشد.
  2. داده پیام به واسطه هویت امضا کننده مشخص باشد.
  3. امضا به وسیله همان فرد متقاضی و یا تحت اراده انحصاری وی صادر شده باشد.
  4. ‌به نحوی امضا باید به یک «‌داده پیام» متصل شود که هر نوع دگرگونی در آن ‌داده پیام، قابلیت‌ تشخیص و کشف داشته باشد.

ماده 14:

تمامی داده‌ پیام‌هایی که به صورت مطمئن ایجاد و نگهداری شده‌اند؛ از نظر محتواها و امضاء درج‌شده در آن، تعهدات هر کدام از دو جانب یا طرفی که تعهد کرده و کلیه اشخاصی که قائم‌مقام قانونی آن‌ها به شمار می‌روند، اجرای مفاد آن و مابقی آثار در حکم اسناد معتبر می‌باشد و قابل استناد در مراجع قضائی و حقوقی است.

بررسی اعتبار امضای الکترونیک در کشورهای صنعتی


امضای الکترونیکی در تمام ایالت‌های ایالات متحده معتبر است و طبق قوانین ایالتی، وضعیت حقوقی مشابه با امضای دست نویس دارد. در سایر کشورهای صنعتی هم امضای الکترونیکی دارای همان وزن و کارایی قانونی است که امضای دست‌نویس و اسناد کاغذی دارد.

سوالات متداول درباره پشتوانه امضاء الکترونیک


آیا امضای الکترونیکی در ایران اعتبار دارد؟

بله، طبق ماده 10 و 14 در قانون تجارت الکترونیک، این نوع امضا از اعتبار کافی برخوردار است و آن را می‌توان از مراجع حقوقی پیگیری کرد.

چه شرایطی برای اثبات دلیل اعتبار امضای الکترونیکی وجود دارد؟

در وهله نخست، امضای الکترونیکی باید از نوع مطمئن باشد. سایر شرایط را در این مطلب بخوانید.

پشتوانه امضا الکترونیکی در کدام یک از کشورها برقرار است؟

کشورهای صنعتی و کشور ما به امضای الکترونیکی اعتبار می‌دهند. جزئیات بیشتر را در این مطلب بخوانید.

منبع : فراشناسا

سوالات خود را در قسمت دیدگاه از کارشناسان ما بپرسید.

نظر شما چیه؟

آدرس ایمیل شما منتشر نخواهد شد. قسمتهای مورد نیاز علامت گذاری شده اند *